Na nadmorskim klifie w Niechorzu, między Kołobrzegiem a Rewlem, stoi ceglana latarnia z 1866 roku. Ma 45 metrów wysokości, a jej światło sięga prawie 40 kilometrów w morze. Do dziś prowadzi statki, a jednocześnie jest jedną z najchętniej odwiedzanych atrakcji wybrzeża rewalskiego. Z tarasu widokowego, do którego prowadzi ponad 200 schodów, widać kilka nadmorskich miejscowości i rozległą panoramę Bałtyku.
Warto tu zajrzeć nie tylko dla widoków. Sama budowla, otoczona kilkudziesięcioletnim ogrodem z potężnymi żywopłotami, robi wrażenie. A wieczorami, od 2010 roku, włącza się wielobarwna iluminacja, która nadaje latarni zupełnie inny charakter.
- imponująca wysokość i widok z tarasu
- historyczna architektura latarni
- malowniczy ogród z żywopłotami
- wieczorna iluminacja nadająca magii
- bliskość innych atrakcji turystycznych
Historia latarni w Niechorzu – od oleju rzepakowego do LED
Decyzję o budowie latarni podjęto w 1860 roku. Niemcy wznieśli ją z licowanej cegły na trzynastometrowej podstawie klifu, dzięki czemu światło znalazło się na wysokości ponad 60 metrów nad poziomem morza. Pierwszy sygnał świetlny zabłysnął 1 grudnia 1866 roku.
Początkowo latarnia działała na olej rzepakowy – zużywano go nawet 1500 kilogramów rocznie. Konstrukcja w dolnej części ma kształt prostokąta, wyżej przechodzi w ośmiokąt. Narożniki wieży zdobią lizeny, a przestrzenie między nimi wypełniono jasnożółtą cegłą, która kontrastuje z czerwonym murem.
W 1945 roku, podczas działań wojennych, pocisk artyleryjski uszkodził układ optyczny latarni. Wycofujący się Niemcy założyli w budynku osiem min. Na szczęście udało się je odnaleźć i rozbroić, co uratowało obiekt przed całkowitym zniszczeniem. Trzy lata później, w 1948 roku, odbudowano aparaturę optyczną i latarnia wróciła do pracy. Generalny remont całego zespołu przeprowadzono dopiero w 2000 roku.
Latarnia w Niechorzu została wpisana do rejestru zabytków wraz z przylegającym ogrodem we wrześniu 1997 roku. Jest drugą co do wielkości latarnią nad polskim Bałtykiem.
Co zobaczysz na szczycie latarni
Wejście na szczyt to nie lada wyzwanie – trzeba pokonać 206 schodów. Nie ma windy, więc osoby z problemami z kolanami czy kondycją powinny to wziąć pod uwagę. Schody są wąskie, kręcone, typowe dla takich obiektów.
Taras widokowy znajduje się na wysokości 37 metrów. Stamtąd widać Pobierowo, Trzęsacz z ruinami kościoła, Rewal, Pogorzelicę, a także jezioro Liwia Łuża. W bezwietrzny dzień można spokojnie podziwiać panoramę, ale kiedy wieje, lepiej trzymać się mocno balustrady. Wiatr na tej wysokości potrafi być naprawdę silny.
Od strony lądu budynek latarni widać z odległości kilku kilometrów – czerwona wieża góruje nad okolicą. Ciekawe, że od strony morza widoczny jest tylko górny fragment konstrukcji – reszta ginie za krawędzią klifu.
Ogród przy latarni i okolica
Przy wejściu do latarni rośnie kilkudziesięcioletni ogród z imponującymi, dwumetrowymi żywopłotami. Całość otoczona jest ceglanym murem, co tworzy kameralną przestrzeń odciętą od zgiełku kurortu. To dobry punkt na chwilę odpoczynku przed wspinaczką lub po zejściu ze schodów.
Kompleks budynków latarni to nie tylko sama wieża. Obok znajdują się budynki mieszkalne i gospodarcze, które dawniej służyły latarnikom. Klif, na którym stoi latarnia, został zabezpieczony betonowym pasem przed erozją – morze tutaj nie żartuje i systematycznie podgryza brzeg.
Obecnie w latarni działa żarówka o mocy 1000 W. Jej światło można dostrzec z odległości ponad 36 kilometrów, co czyni ją ważnym punktem nawigacyjnym dla statków płynących wzdłuż wybrzeża.
Latarnia morska Niechorze – dla kogo ta atrakcja?
Latarnia przyciąga różne grupy turystów. Rodziny z dziećmi chętnie tu przychodzą – młodsze dzieci zazwyczaj dają radę ze schodami, choć warto mieć na uwadze, że zejście bywa trudniejsze niż wejście. Starsze pociechy traktują wspinaczkę jako wyzwanie.
Miłośnicy architektury i historii docenią ceglane detale, konstrukcję z XIX wieku i samą historię przetrwania obiektu przez wojnę. Fotografowie przyjeżdżają tu o różnych porach dnia – wschody i zachody słońca dają ciekawe światło, a wieczorna iluminacja to osobna gratka dla pasjonatów nocnej fotografii.
Osoby szukające widoków znajdą tu to, czego szukają. Panorama z tarasu to jedno z lepszych ujęć na wybrzeże rewalskie. W pogodny dzień widoczność jest znakomita.
Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie
Samo wejście na latarnię to kwestia 15-20 minut, w zależności od tempa i liczby postojów na odpoczynek. Na górze większość osób spędza kolejne 15-30 minut, robiąc zdjęcia i podziwiając widoki. Razem z ogrodem i okolicą warto zarezerwować godzinę.
Jeśli planuje się także spacer po plaży w Niechorzu, która znajduje się tuż przy latarni, można śmiało dodać kolejną godzinę lub dwie. Zejście na plażę prowadzi wygodnymi schodami z klifu.
Latarnia nie jest wielkim obiektem muzealnym z wystawami – to punkt widokowy i zabytek architektury. Nie ma tu przewodników opowiadających historię czy interaktywnych ekspozycji. Liczy się sama wspinaczka i panorama ze szczytu.
W 2010 roku latarnię wyposażono w wielobarwną iluminację zewnętrzną, która włącza się wieczorami. Kolorowe światła zmieniają wygląd budowli i przyciągają spacerowiczów po zmroku.
Praktyczne informacje – ceny, godziny otwarcia, dojazd
Ceny biletów:
- Bilet normalny: 17 zł
- Bilet ulgowy: 12 zł (dzieci powyżej 5. roku życia, uczniowie, studenci, emeryci, renciści, posiadacze Karty Dużej Rodziny)
- Bilety grupowe dla grup zorganizowanych minimum 20 osób
Godziny otwarcia: W sezonie letnim latarnia jest czynna codziennie, poza sezonem godziny mogą być ograniczone (np. od poniedziałku do piątku, 10:00-15:30). Warto sprawdzić aktualne godziny przed wizytą, szczególnie poza sezonem wakacyjnym.
Dojazd i parking: Latarnia znajduje się przy ulicy Klifowej w Niechorzu. Parking znajduje się niemalże przy samej latarni – miejsc jest pod dostatkiem. W sezonie letnim parking jest płatny, poza sezonem opłaty zazwyczaj nie obowiązują. Do Niechorza można dojechać samochodem z Kołobrzegu (ok. 34 km) lub z Rewala (kilka kilometrów). Miejscowość jest dobrze skomunikowana drogami lokalnymi.
Dostępność: Brak windy – jedyna droga na szczyt prowadzi schodami. Obiekt nie jest przystosowany dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Schody są strome i kręcone.
Latarnia administrowana jest przez Urząd Morski w Szczecinie i nadal pełni funkcję nawigacyjną – jest jedną ze stacji brzegowych systemu AIS-PL, który automatycznie monitoruje ruch statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji znajduje się na wysokości 65 metrów nad poziomem morza.
Niechorze to niewielka miejscowość w gminie Rewal, położona między większymi kurortami. Latarnia to główny punkt na mapie wioski, ale w okolicy znajdzie się także kilka restauracji, pensjonatów i oczywiście plaża. Warto połączyć wizytę w latarni z wędrówką wzdłuż klifu – szlak prowadzi w stronę Trzęsacza z jego słynnymi ruinami gotyckiego kościoła.